Startpagina
Gedichten
Contact
Automatisch inloggen
Vergeten?
2021
13
Gedichten online
Nieuw deze maand
Nog geen profiel?
Klik hier om je te registeren.
Rubrieken
Alles
Liefde
English
Meisjes
Filosofie
Natuur
Haiku
Relatie
Kinderen
Zomaar
Nieuwsbrief
Gedichten
Alle gedichten in
Kinderen
Nieuwste bovenaan
Oudste bovenaan
Naam oplopend
Naam aflopend
ZOALS EEN VOGELJONG WEET HOE HIJ MOET VLIEGEN WEET EEN KIND DE GRENS VAN DISCIPLINE.
WIE DANST GEEFT HET GELUK EEN KANS.
Een gedicht voor Imani. Van H. Van Alphen uit 1778.
Vaders meisje.
Mijn vader is mijn beste vriend
Hij noemt mij steeds zijn lieve kind
'k Ontzie hem zonder bang te wezen
En ga ik huppelend aan zijn zij
Ook dan vermaakt en leert hij mij
Er kan geen beter vader wezen!
Ik ben ook wel eens stout
Maar als mijn ondeugd mij berouwt
Dan wordt zijn vaderhart bewogen
Dan spreekt zijn liefde geen verwijt
Ja zelfs wanneer hij mij straft
Dan zie ik tranen in zijn ogen.
Zou ik door ongehoorzaamheid
Maken dat mijn vader schreit
Zou ik hem zuchten doen en klagen
Neen, als mijn jeugd hem iets misdoet
Dan val ik aanstonds hem te voet
En zal ook aan mama vergeving vragen.
VOOR MIJ ZIJN KINDEREN EN DIEREN HET BESTE EN HET MOOISTE WAT DE WERELD VOORTBRENGT, ZE HEBBEN ONS NOG NOOIT VERRADEN. (François Mauriac).
DANSEN IS MEER DAN SIERLIJK BEWEGEN, HET IS EEN GRACIEUZE UITING VAN LEVENSVREUGDE.
Imani.
Droom.
Hoog tijd! roept mama
Hop-hop gaan slapen, de trap op.
Maar Imani wil nog niet indutten
Wel nog liggend lezen, mijmeren en fantaseren.
Dan vallen de luikjes langzaam dicht
Haar hoofdkussen is nu haar kroon
Mama wordt prinses en papa koning
Soms ook omgekeerd.
Imani danst en zweeft gewichtloos
Rond de paarden en hoog boven haar school
Er galmt meewiegende muziek
Alle kinderen en leraars op de speelplaats juichen
Applaudeseren en roepen bewonderend haar naam
Zwierig draait ze luchtpirouettes en salto's.
OPSTAAN! krijst een schelle stem
Ze valt weer zachtjes neer op haar donzig bedje
Geeuwend maar geestdriftig daalt ze de trap af
Naar weer een frisse dag vol hoop en weetlust.
EEN KIND LEERT BESTENDIG OMDAT ZIJN CURIEUS BREINTJE EEN ENORME ZUIGKRACHT BEVAT VOOR ALLES WAT NIIEUW IS.
EEN REE IN DE KEMPEN HOORT TOCH DE FOTOGRAAF.
Evviva.
De knotwilg koppig bij het groeien
Zoals de populier om 't ritselen
Onderaan de mier die nooit denkt:
Ai, morgen weer een zware werkdag
Een zwijn knort niet om zijn vet
Als zijn staart maar krult
Giraffen die op hun tenen reikhalzen
Om aan de sterren te likken
Geen wonder dat een bij steekt
Na zoveel secuur wassen raatlabeur
Zonder ober of meid
Met uitgesproken zwijgplicht
Kweekt de pruimenboom zijn ronde kroost
Het sap bij de pluk inbegrepen.
Eindelijk kan de mens het doorhebben
Zes miljoen jaar geduld
Zijn bewustzijn floreert nu
Maar is het genoeg geweest, we hebben het gehad.
KINDEREN MOETEN RISICO'S DURVEN TE NEMEN OM HUN GELUK UIT TE BREIDEN TOTAAN DE LIMIET VAN DE GRENSGEVALLEN.
DE DANSERS SPRINGEN UIT HUN KLEUREN OM DE MUZIEK TE BEHAGEN.
Ommezwaai.
Kinderen versieren zich met het toelaatbare
Tooien zich ijverig met spel en nieuwsgierigheid
Ritselen opsmuk van hun veroverende lach
En decoreren hun halsstarrigheid om te zwellen.
Jeugd stoffeert gretig het nieuwe geheugen
Metst onschuldig een gedrog van wiskunde
En manoeuvreren spieren en dans bijeen.
Dan verspringen pubers in hun geslachten
Meisjes stormen naar lieve giechelpracht
Jongens werpen hun watjes af met stoerheid
Niemand beseft dat ze hun enige geluk schransen.
BIJ HET VRIJEN IS OOK EEN ROMANTISCH GEDICHT HOOGST MISPLAATST.
SNEEUWVLOKJES ZIJN NATUURKUNSTWERKJES DIE GEEN MENS KAN PLAGIËREN.
Klein maar dapper.
Wanneer de winterwolk
Het sneeuwvlokje het startsein geeft
Om vrank en vrij te dwarrelen
Blijft de geprezen mens een sul.
Pas op onderweg, roept de moederwolk nog na
Je bent uniek prachtig suberbe
Het volk hieronder zal je niet erkennen
Geen twee dezelfde uit de miljoen-miljoen.
Het vlokje kronkelt, draait en fladdert
We zijn trost een massa flikkerende sterretjes
Ontzettend zacht nestelen we ons zich opeen
Blij gezellig dat de grond onder nul daalt.
Maar een wrede mensenvoet plet ons plat
Laat ons uiteen spatten in een sneeuwbal
Maakt van ons een stom sneeuwventje
Na zoveel folteringen zijn we blij met de dooidood.
DE SCHRIJVER DIE EERST HET PUNTJE ZET EN DAN PAS HET STREEPJE ER ONDER BEGRIJPT DE ZIEL VAN DE 'i'.
HET OUDE GRAF VAN MIJN GROOTVADER DIE STIERF TOEN HIJ HET VADERLAND VERDEDIGDE TIJDENS DE GROTE OORLOG.
Eerste date.
Het baasje van tien wacht
Op het knapste meisje ooit
Terwijl oefent hij hoe hij lacht
En hoe hij met steentjes gooit.
Kijk, kijk daar is ze echt!
Het popelen snakt extreem
Geen twijfel of schroom vecht
Het korte jurkje, blond en een diadeem.
Veel te vroeg roept hij 'Hallo'
Haar oud fietsje piept
Hij klemt de chocolade als cadeau
Uit zijn broekzak opgediept.
Hautain, niet kijkend rijdt ze voorbij
Hij loopt nog achterna maar valt
De overtreffende trap van plagerij
Liefde is dus feesten met vuisten gebald.
DE INTELLECTUEEL IS MAAR ZO SLIM ALS ANDEREN DAT CONSEQUENT WILLEN GELOVEN.
EEN MANDALA UIT TIBET DIE EEN BEVESTIGING UITSTRAALT VAN HUN GEHECHTHEID AAN HUN GODSDIENST;
De oude eik.
Terug fietsend van de bakker,
Reed ik voorbij buurmans akker.
Tot er een akelige schreeuw klonk,
Een zware angstige stem eerder geronk.
Er was niemand behalve die stoere eik
Een grap of verborgen camera in de wijk?
Ik keek omhoog en echt waar zijn takken trilden
Alsof ze iets gewichtig zeggen wilden.
Ik ben niet gek bomen praten niet.
Moeder wordt kwaad als ze geen brood ziet.
De volgende dag zag ik direkt de leegte:
Geen eik meer niemand zag dat ik een traan wegveegde
Gisteren wilde hij zijn veroordeling verklaren.
Nu moet ik met wat eikels mijn leed bedaren.
Zittend op de strong riep ik dat ik met foto's in de kranten
Al zijn linderen in het park zal planten.
DE METAMORFOSE VAN SLIMME KINDEREN NAAR VOLWASSENHEID VERSPRINGT WANNEER ZE GEEN DELICATE VRAGEN MEER STELLEN.
DE GRUWELIJKE KEERZIJDE: DE SPERWER HEEFT EEN MEREL VERMOORD OM ZIJN KINDEREN TE VOEREN.
De natuur.
De bosmol kent zijn bestaan niet
De eekhoorn takt van spring naar spring
Ôp zijn krasinstrument componeert de kraai
Geroffel met de drumstick van de specht
De wesp steekt zichzelf dood bij het niezen
Nu regent het omhoog naar de wolken
Op het warme mos liggen twee konijnen te ronken
Ze dromen beide van lief haasje Pim
De stier loeit door zijn twee hoorns
En de koe waggelt met haar doedelzak
Het hertenorkest paradeert door het bos
Met fluitende en kwetterende vogels op zijn gewei
Merels, mezen, de roodstraart, vinken, sijsje en vliegenvangers
In een diepe boomholte vertelt een oehoe
zijn kroost hoe opgetogen hij is
Omdat hij in een sprookje figureert.
UIT SCHAAMTE EN WROEGING VOOR DE VERNEDERENDE SPOT JEGENS DE RUPS, LOOFT DE MENS EXALTISCH DE SCHITTERENDE VLINDER DIE ER UIT VOORTKOMT.
NOG MAAR EENS EEN VERMOORDE KIP GEOFFERD AAN DE HEILIGE BUIZERD.
Mentale vaccinatie.
Een kind zweeft
Omdat het de wolken ziet vrijen.
Een kind liegt niet
Omdat het slechts waarheid kent.
Het lacht en speelt
Omdat ernst gevaarlijk is.
Krijst en eist
Omdat zijn genen bevelen.
Tenslotte imiteert het kind
Zijn voorbeelden ter goeder trouw
En aanvaart dan de oorlog om leugens.
PUBERS ZOEKEN NAAR HUN IDENTITEIT EN VINDEN DIE AAN DE GRENS VAN HET TOELAATBARE.
DEZE KANJER WEET HET ZELF NOG NIET MAAR WANNEER JE GOED KIJKT, ZIE JE DAT HIJ LATER BEROEMD ZAL WORDEN.
Het brein is vrij.
Je hoofd is een super wonder.
Daarin kan alles zonder gedonder.
Een wilde draak zomaar doodslaan.
Uren paardrijden op de maan.
Beiaard spelen in een eikenboom.
Ploeteren in een bad vol room.
Het denken is helemaal gratis.
Vraagstukken oplossen zonder kennis.
De Stille Oceaan met gemak overzwemmen.
Met een trein rijden zonder remmen.
Twintig lekkere rijsttaartjes eten.
Drie uur lopen zonder zweten.
Niemand verbiedt je te fantaseren,
Maar niet iedereen zal je dromen waarderen.
Volgende
»